| |
|
|
|
|
TEKST: Penelope Uyttersprot
De droom van vele lokale kite- en windsurfers kwam op zondag 10 augustus
eindelijk in vervulling. Na een dag zonder wind kon de organisatie eindelijk de
start geven van de eerste El Medano downwind, een +/- 25 km lang traject van
Poris de Abona naar Playa Sur in El Medano. Voor de meerderheid een nog nooit
eerder gerealiseerd avontuur, voor de snelsten een manier om hun kwaliteiten te
tonen.
De start van de 23 windsurfers begon vrij spectaculair met een sprong in het
water vanaf de 2m hoge kaai in de haven van Poris, tussen de lange lijnen van de
lokale vissers, de zwemmers en de vele "zondagsduikers" door. De 19 kiters
vertrokken vanop het strand ‘Playa Grande’ in Poris de Abona.
De vele strandbezoekers en het hoge tij maakten het vertrek vanop het strand
heel spannend.
De windsurfers vertrokken als eersten met volle snelheid naar El Médano. De
start was een streling voor het oog; turquoise zee, blauwe hemel en 23 gekleurde
zeiltjes...zelfs de kritische vissers op de kaai onderbraken hun zondagse
sportactiviteit om mee te supporteren.
Onder begeleiding van de zodiac van Cruz Roja vertrokken ze naar de open
zee...alhoewel niet echt iedereen was vertrokken. Voor twee windsurfers was de
start meteen het einde van hun avontuur omwille van "materiaalpech", zij kwamen
zelf zonder problemen aan wal en keken toe...
De kiters vertrokken een halfuurtje later, hun start verliep echter iets
chaotischer. De helft van hen had het startsignaal niet gehoord en waren zich
nog volop aan het opwarmen toen ze zagen dat de andere helft al volop aan het
racen waren richting El Médano. Gelukkig was er hier geen materiaalbreuk en was
iedereen met goede moed vertrokken.
De windcondities waren volkomen perfect, de hoge deining zorgde dan weer voor
een extra moeilijkheidsgraad waardoor velen regelmatig vielen en het daardoor op
het water extra spannend werd.
BEZEMWAGEN
De organisatie had een "bezemwagen" voorzien als pick-up service voor gestrande
kite en windsurfers. Aan de eerste halte in Tajao, zaten er al 4 vrolijke kiters
te wachten op de bus terug naar huis. Sterke wind en materiaalbreuk had ervoor
gezorgd dat ze niet verder geraakt waren dan 1/3e van het volledige traject. De
bomberos (brandweer) hadden hen één voor één uit het water gepikt en veilig aan
wal gedeponeerd. Een sterk gevoel van samenhorigheid zorgde voor een leuke sfeer
en deze vijf hebben zich alvast als doel voor volgend jaar gesteld om het
volgende dorp halen. De laatste 10 km verliep zonder noemenswaardige problemen.
FINISH
Aan de finish op het strand Playa Sur in El Médano had zich ondertussen al een
kleine menigte verzameld van fans en andere surfliefhebbers. Het strand werd
opgefleurd met een aantal tenten, vlaggen, muziek en een echte beachbar.
Na 36 minuten kwam de eerste windsurfer in El Médano aan land en we zijn ook
zeer fier te kunnen vermelden dat het een Belg was. D’Jo Vanderlinden was zelf
verbaasd van zijn prestatie maar daarom niet minder gelukkig. Hij werd op de
voet gevolgd door Sandro die eigenlijk het merendeel van het traject als eerste
gevaren had. Bart David, ook belg, kwam drie minuten na Sandro aan.
WERELDKAMPIOEN
De eerste kitesurfer, wereldkampioen Mark Shinn, had slechts 32 minuten nodig om
de downwind te varen. Hij was slechts 1 minuut sneller dan de Belg Mark
Vanrompay die zeer verdienstelijk tweede ein-digde. En alweer een minuutje later
kwam de Engelsman Ewan Hill aan.
Natuurlijk werd iedereen beloond met een mooie prijs. D’Jo Vanderlinden ging
naar huis met een giek aangeboden door Gaastra Spanje en Mark Shinn kon een
Wipika kite aan zijn colletie toevoegen. Alle andere deelnemers gingen vrolijk
naar huis met allerlei prijzen aangeboden door Gaastra Spanje en de Cabezo
Surfshop.
Alle kite en windsurfers zijn veilig en moe maar voldaan terug aan wal geraakt.
De organisatie was zeer tevreden over de eerste editie en hoopt van de downwind
een echte traditie te maken die door elke zichzelf respecterende kite of
windsurfer moet gevaren worden.
Ik krijg te horen dat ik die dag mijn laatste uurtjes mag uitdienen.
Na 5 minuten kreeg ik een geniale inval: zo snel mogelijk naar de zon en de
wind, doesn´t matter where. Na wat goedkoop rondbellen (van op het werk), vond
ik een betaalbaar ticket met bestemming Tenerife. Ik pakte snel wat spullen bij
elkaar en droomde tijdens die korte nacht alleen maar over surfboards.
's Morgens vroeg opstaan is een hel voor mij maar die ochtend klinkt de wekker
als wind, zon en golven in mijn oren.
In het vliegtuig zit ik helaas langs een oud dikkertje die al haar verhalen over
Tenerife begint af te ratelen. Af en toe probeer ik ja of nee te gokken maar
mijn gedachten zitten al lang op het strand van El Cabezo.
Aangekomen in tenerife en na mijn bagage verzameld te hebben, spoedt ik me
richting El medano. Het duurt niet lang of ik loop op het strand een oude
bekende tegen het lijf: Sofie, die ik van vorige surftrip ken. Zij verblijft
hier al meer dan een jaar en werkt in een lokale surfshop. Wat later tref ik ook
haar vriend Filip (Flibie).
Na wat bijpraten moet ik dringend op zoek naar onderdak. Na heel wat zoeken en
belachelijke hoge prijzen begin ik de hoop al wat te verliezen. Maar dan ontmoet
ik een Duiste gast die ik ken van vorige winters. En na een kort gesprek mag ik
de volgende maand(en) bij hem logeren.
Nadat ik al mijn spullen in het appartement heb gedropt, haasten we ons (ik en
mijn surfboard) richting water. Na een zalige avondsessie vergeet ik al mijn
zorgen en vier ik met enkele kennissen de eerste nacht op de Plaza Roja.
El Médano staat ook bekend als "Cartier Belge" en na enkele dagen heb ik een
resem nieuwe Belgen leren kennen. Velen reisden met hun camionette naar hier,
via de boot.
Iedereen probeert zijn niveau hier omhoog te krikken. Sommige draaien hun eerste
frontloop, anderen willen hun moves nog beter onder de knie te krijgen. En
regelmatig wordt er een weddenschap afgesloten over bepaalde moves.
Na 5 weken in El médano te hebben verbleven mag ik zeker niet klagen op
surfgebied, we zitten aan 50% windsurfdagen, en te weten dat tegen midden
Februari het normaal pas echt losbarst. De dagen dat er geen wind staat, kan je
gaan duiken, golfsurfen, klimmen en dit allemaal op een half uurtje rijden.
Tot het volgende verslag.
|
|
|
|
|
|
