| |
| |
|
|
"We hebben de hele
Spaanse kust afgeschuimd naar een nieuwe zaak, maar uiteindelijk funcioneert het
vasteland toch alléén maar in de zomermaanden. Na een paar vakanties op Tenerife
was de link snel gelegd." Op
1 September 2007 opende Pic Nic zijn deuren.
Gerry is een geboren Temsenaar (B). Na zijn schoolperiode kon Gerry al snel werk
vinden op de scheepswerf in de buurt als hulp van een loodgieter. Na een periode
daar gewerkt te hebben bedacht Gerry dat dit niet het leven was dat hij voor
ogen had en besloot op zichzelf te gaan wonen in Antwerpen en daar de
arbeidsmarkt te onderzoeken. Na hier en daar wat rondgekeken te hebben sukkelde
hij onverwacht in de horeca. Eénmaal van de horeca geproefd, kom je er volgens
Gerry nooit meer uit.
Hugo, geboren in Ruisbroek-Puurs is afgestudeerd als verpleegkundige en begon
direct na zijn opleiding een baan als verpleegkundige in het Heilige Familie
Ziekenhuis uit Reet. Al snel staken zijn kwaliteiten er bovenuit en werd hij
benoemd tot hoofdverpleegkundige van de algemene geneeskunde afdeling. In totaal
werkte Hugo zo’n 13 jaar in het ziekenhuis toen hij besloot om als zelfstandig
verpleegkundige bij de mensen aan huis te gaan werken, wat hij zowat 5 jaar
heeft volgehouden.
In de jaren 80 hebben Gerry en Hugo elkaar ontmoet, de eerste jaren samen had
ieder zijn eigen beroep, tot dat Gerry met het briljante idee kwam om een klein
pizzazaakje met “huis aan huis” service te starten. Gerry zou deze uitbaten en
Hugo kon dan in zijn vrije uurtjes een beetje in de zaak meehelpen. Ze noemden
hun zaak “De Blauwe Aubergine” blauw omdat het zaakje zich in de Blauwstraat
bevond. Door de grote drukte in de zaak besloot Hugo al snel zijn werkzaamheden
als zelfstandig verpleegkundige te staken. Hugo wilde zijn partner fulltime
bijstaan en in de zaak meewerken. Binnen 5 jaar groeide de zaak zo uit zijn
voegen dat ze op zoek moesten naar een grotere locatie. Ze behielden dezelfde
naam en werkten nog zo’n 5 jaar door. Gerry en Hugo hadden destijds in Catalonië,
aan de Costa Brava in Spanje een mooi vakantiehuis gekocht om van hun vakanties
te genieten. Toen op een gegeven moment voor de zoveelste keer in België een
fikse belastingaanslag op de deurmat lag, hadden ze het helemaal gehad en
besloten naar Catalonië te emigreren. De ouders van Hugo besloten om mee te gaan
op dit nieuwe avontuur. De ouders van Gerry bleven in België maar komen
regelmatig over. Helaas zijn de beide ouders van Hugo inmiddels in Catalonië
overleden.
In Catalonië werd er natuurlijk weer een pizzeria aangekocht, hun specialiteit.
Ze noemde de zaak “La Toretta”. Het was keihard werken in de zomermaanden en
gesloten in de wintermaanden. Zo funcioneert het nu eenmaal aan de Costa Brava.
Na een paar jaar besloten ze de zaak te verkopen, het was te seizoensgebonden en
ze wilden toch een zaak waar je het gehele jaar door kon werken. Ze voegden de
daad bij het woord en verkochten zowel de zaak als hun vakantiehuis in Catalonië.
Door de meerwaarde op de verkopen van hun zaak en huis kregen ze als residenten
van Spanje met een fikse belastingaanslag te maken, tenzij ze hun geld opnieuw
inversteerden in een vastgoed of zaak. Goede kennissen adviseerden om in een
appartement op Tenerife te investeren en te exploiteren in de verhuur. Ze hebben
deze raad ten gunste genomen en in 2006 inderdaad een leuk appartement in Los
Cristianos gekocht. Terug in Catalonië hebben ze samen de hele Spaanse kust
afgezocht naar een nieuwe zaak, maar uiteindelijk funcioneert het vasteland
alléén in de zomermaanden. Je kunt er in korte tijd leuk geld verdienen, maar
omdat ze toch de jongsten niet meer zijn, prefereerden ze een rustige zaak die
gewoon het gehele jaar kon draaien in plaats van de pieken en dalen van de Costa
Brava. Na een paar vakanties op Tenerife was de link snel gelegd.
Fish and Chips
Op 1 September 2007 opende Pic Nic zijn deuren. Vroeger zat er een Engelse
uitbater in deze zaak die Fish and Chips verkocht, deze traditie hebben ze
behouden om de Engelse clientèle niet te verliezen. Het commerciële centrum heet
in de volksmond Little England, juist omdat er zoveel Engelse bezoekers komen.
De horecaondernemers in deze buurt gaan zéér vriendschappelijk met elkaar om,
iedereen staat klaar om je te helpen, “wij serveren zelfs onze frietjes en
snacks op de terrasjes van onze collega’s”.
Dat rustig beginnen in de zaak viel behoorlijk tegen, vanaf september tot
januari was het volop werken, eigenlijk te druk voor 2 personen. Het was direct
volle bak en aanpakken geblazen. Maar zoals waarschijnlijk alle
horecaondernemers wel kunnen beamen, maken ook wij vanaf januari j.l. een
behoorlijke economische crisis mee. Het toerisme is volgens de statistieken niet
echt gedaald maar de toerist besteedt duidelijk minder, de mensen op ons
terrasje bestellen minimaal. Vooral de Engelse toerist heeft het zwaar te
verduren, de wisselkoers staat ongunstig voor het Engelse Pond.
Vol nieuwe ideeën
“Maar we moeten doorgaan en zeker niet bij de pakken neerzitten, we zitten vol
nieuwe ideeën. In de toekomst willen we méér Belgische bieren gaan serveren,
momenteel hebben we Leffe, Hoegaarden en Kwak, daarnaast serveren we heerlijke
wijn van een echte Canarische finca uit Arona.
Ons doel is om de snackbar uit te laten groeien tot een gezellige bar.”
| |
|
| |
Edf. Funchal L 13 |
| |
Av. de la Penetración |
| |
Los Cristianos |
| |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
