| |
|
|
|
|
Toen Jan, afkomstig uit het Oost-Vlaamse Knesselare, in 1993 een eerste maal
voet op Canarische bodem zette, wist hij het al. "Ooit kom ik mij hier
vestigen", vertelde hij zijn Conny toen.
Nu, meer dan tien jaar later, is het koppel reeds een tweetal jaren inwoner en
zelfstandig bakker in Las Galletas. Wat nu volgt is een vers gebakken gesprek
met "Don Juan, el Rey del Pan", alias Jan Saey.
TNT: Hoe geraakt een warme bakker in godsnaam op dit warme eiland verzeild?
Jan: "Na 1993 duurde het een vijftal jaar vooraleer we nog eens afzakten
naar Tenerife. Het eiland maakte nog meer indruk dan de eerste keer, omdat we
niet op hotel logeerden in Las Américas maar geconfronteerd werden met de
dagelijkse gang van zaken in het rustige Las Galletas. Eens terug thuis heeft
die ervaring ons niet meer losgelaten."
TNT: Toch zit er tussen '98 en 2001 nog drie jaar?
Jan: "Drie jaar... juist ja. We hadden in België een grote zaak opgebouwd en
zoals je weet is dat niet zo makkelijk over te laten. Ook waren onze twee oudste
zonen nog te jong om ze alleen te laten studeren. Ondertussen volgden wij twee
jaar avondschool Spaans, want da's wel nuttig als je van plan bent hier iets te
beginnen. In 2001 was de tijd rijp. De twee oudsten (21 en 18) waren vast op
school in België en de jongste juist gepast om hier te beginnen."
TNT: Jan, voor de dag ermee, de bakkerij.
Jan: "Haha, de bakkerij, jongens toch. Dikwijls denk ik bij mezelf dat ik
gemaakt ben om in potten en pannen te roeren. Alles wat met voeding te maken
heeft, daar blijf ik aan plakken. Ik vrees er zelfs voor dat, als er in het
hiernamaals een keuken of een bakkerij is, ik waarschijnlijk naar daar zal
doorverwezen worden.
Ik ben zeker niet de eerste "extranjero" die hier een bakkerij begint, maar wel
de eerste coño (zie noot) die het in zijn hoofd haalde om een volledige bakkerij
over te brengen van België naar hier. Jong, die dokwerkers in Antwerpen hun ogen
vielen bijna uit hun oogkassen toen wij met de verhuiswagen aankwa-men in de
haven. Met de nodige miserie maar ook met een flinke portie humor, wat dacht je,
hebben we die containers opgevuld en verscheept."
TNT: En inmiddels ben je reeds twee jaar zelfstandig bakker.
Jan: "Watte, is dat al twee jaar? Wel, dat gaat hier nog rapper dan in
België. Juist ja, de tijd vliegt, ´t moet wel zijn dat het ons hier erg bevalt."
TNT: Vertel ons eens wat meer over de bakkerij, we zijn nieuwsgierig.
Jan: "Haha, de bakkerij, mannekens toch. We proberen op een zo Belgisch
mogelijke manier onze producten te fabriceren. We zijn een artisanale bakkerij
zoals vroeger, dertig jaar geleden in België, de gewone boerenpatisserie, maar
wel vers en op de oude niet geforceerde manier gemaakt. Bij ons kan je te-recht
voor een goed volkoren, nen doodgewone eclair of appelflap, snapt ge. Bij ons
geen dikkenekkenpatisserie, die een ganse week in de toon-bank staat en waarvoor
ge moet gestudeerd hebben alvorens ge er durft aan knabbelen. Het gewone, niet
te veel tralala, maar wel lekker! Niet verkocht, in de vuilbak of voor de
varkens, al zijn die op het eiland weinig te vinden (allez, die echte toch)."
TNT: Je adverteert ook met kant en klare gerechten...
Jan: "Hewel, zoals ik zei, doodgewoon, poepsimpel, stoverij, goulash, vol au
vent, spaghetti, ballekes in tomaat, préparé, eenvoudige slaatjes. Niet te veel
tralala, dagelijkse kost voor de overwinteraar of de resident die het zichzelf
wat makkelijker wil maken. Gewone kost, gemaakt op grootmoeders wijze, al-hoewel
ik haar spijtig genoeg nooit gekend heb."
TNT: En doe je dat allemaal in je eentje?
Jan: "Tuurlijk niet man! Ons Conny en ik, zonder Conny gene Jan. Zijt ge al
mee? We hangen aan mekaar gelijk ne Siamesen tweeling. Thuis, in de bakkerij, op
café of op feestjes, maar dat gebeurt eerder zelden. Ik heb hier al menig
paartje de revue zien passeren. Als je naar hier komt, moet je een heel sterke
band hebben met je partner. Velen kwamen samen maar gingen alleen. Daarom een
pluim en een bank vooruit voor ons Conny, want met een bakker samen leven is
geen makkie. Allez, andere vraag, want ik voel me precies een predikant."
TNT: OK, predikant, kom uit je bedstee, men liefste, zo van de vroege morgen
tot de late avond maar werken...
Jan: (enigszins opgewonden): "Watte, gij niet hoor, TNT-ke. Luister, ik werk
graag en veel en dat doe ik al heel mijn leven. Maar hier hebben we onze uren
een beetje aangepast aan de Canarische levensstijl. In de winter elke dag van 7
tot 14u en in de zomer hetzelfde, maar een dagske minder, niet op maandag. Wij
zijn de eersten die het aandurfden in de namiddag niet meer te openen. De mensen
liggen dan op hun gemak in de zon of onder een palmboom. Die moeten in de
voormiddag naar de bakker, als alles vers is en niet ´s avonds als de producten
uitgedroogd zijn van de warmte. Trouwens, de rijkste van Tenerife kan ik toch
niet worden met dit bakkerijke. En de rijkste van het kerkhof wil ik niet zijn,
klaar!"
TNT: Dus, spreek ik met een tevreden man?
Jan: "Tevreden, mijn gedacht! Met vrouw en dochter bakker in het paradijs,
de twee zonen elke vakantie op bezoek, jaar in jaar uit in de korte broek,
schoon weer, schoon volk... meer moet dat niet zijn. Je moet tevreden zijn met
wat je hebt. Ik zou niet graag mijn leven slijten met, ik zeg maar iets, tien
appartementen, een Mercedeske of drie, altijd het onderste uit de kan willen en
mogelijk nog een invaliditeitsvergoeding opstrijken uit het land van herkomst.
Zo een soort mensen zien het zelfs niet zitten als ze ´s morgens in hun eigen
spiegel kijken."
TNT: Bakker, mijn inkt is bijna op, nog verdere plannen voor de toekomst?
Jan: "Nen gierigen baas zeker, Hugo? Hier, ge krijgt mijn stylo. Voorlopig
houden we het zo, uitbreiden zeker niet, ik heb het al allemaal wel meegemaakt.
Elke week belt er wel iemand om nog bijkomend te leveren maar ik verkies niet
uit de voegen te groeien. Wel zit ik met iets van zelfgemaakte producten voor
diabetici in mijn achterhoofd maar het is nog aan 't stoven of aan 't rijzen,
zoals je wilt.
TEKST: HUGO PETITJEAN
FOTO: LOOK FOTO
| |
|
| |
C./ |
| |
Las Galletas |
| |
647.428.187 |
| |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
