De Canarische Eilanden bezitten niet minder dan 1800 verschillende plantenbomen- en bloemensoorten, waarvan ca. 600 soorten inheems zijn.

Dankzij de geïsoleerde ligging van de Canarische Eilanden, overleefden hier plantensoorten die sinds de eerste ijstijd in de rest van de wereld zijn uitgestorven.

Achter de dichtbevolkte zand- en vulkaanstranden ligt voor de natuurliefhebber een ongekende afwisseling in landschappen te wachten: Geurige laurierbossen, bizarre basaltwoestijnen en weelderig begroeide kuststeppen.

Het vochtige en groene Noorden contrasteert sterk met het droge en dorre Zuiden. Door de eeuwen heen hebben planten zich aangepast aan de verschillende klimatologische omstandigheden.

Het aanbod aan diersoorten is op de eilandengroep eerder beperkt. Toch hebben een aantal inheemse vogelsoorten hun thuis op deze fraaie eilanden, waaronder de laurier- en pijnboomduif, de teidevink, de Canarische torenvalk en de bruine kanarie. Beroemd zijn de orka's (zwaardwalvissen) en andere walvissoorten die in de wateren rondom de eilanden zwemmen.

 

De natuur herstelt zich volledig van een grote bosbrand

In juli 1995 werden 2.790 hectare bos verwoest door een immense vuurzee, die gedurende vijf dagen een spoor van vernieling trok doorheen het gebergte in de omgeving van La Esperanza, La Victoria, Candelaria en Güimar. Nauwelijks acht jaar later is er nog weinig te merken van deze katastroof, op enkele verdroogde bomen na als stille getuigen van wat zich destijds heeft afgespeeld.

Het overgrote deel van het verwoeste gebied bestond gelukkig uit aanplantingen van de "pino canario"(Can.denneboom), een houtsoort waarvan wetenschappelijk bewezen is dat zij zich snel herstelt van opgelopen brandschade. Enkel op de precieze plaats waar de brand ontstond moesten een paar hectare worden heraangeplant. Maar volgens Johan Cruyff "heb elk nadeel zijn voordeel": de plaatselijke milieuraad maakte van de gelegenheid gebruik om een aantal ingevoerde boomsoorten in het gebied te vervangen door autochtone planten. Zij zijn beter aangepast aan de soms extreme weersomstandigheden op grote hoogte, waar een temperatuurverschil is gemeten gaande van -12 tot +45 graden Celsius.
Meer dan 450 brandweerlieden, geholpen door een groot aantal vrijwilligers en een gespecialiseerde legereenheid, bestreden de vuurgloed en slaagden in hun opzet na vijf dagen intens zwoegen onder een loden zonneschijn. Maar de natuur herstelde zich wonderbaarlijk en momenteel zijn de sporen van deze verwoestende brand zo goed als uitgewist.



Observatietorens full bezet

Hoog oplopende zomertemperaturen en schrale droogte hangen als een dreigend spook over de duizenden hectare bos in Tenerife's woudgebied.

Maximaal voorkomen van brand is de spelregel en de autoriteiten doen er alles aan om deze boodschap over te brengen aan de residenten en de talrijk aanwezige toeristen. Uiterste voorzichtigheid is geboden om een mogelijke katastrofe te ontwijken. Kleine oorzaken zoals het onzorgvuldig weggooien van een brandende sigarettepeuk kunnen aan de basis liggen van een onbeheersbare vuurzee. Het is ons aller plicht de voorgeschreven regels nauwlettend te respecteren wanneer wij een wandeling maken in een bosrijke omgeving.

De overheid voorziet alvast in een bijkomende investering van twee miljoen Euro, aanvullend aan het reeds vastgelegde jaarbudget voor intensieve brandvoorkoming of -bestrijding. Er worden speciaal uitgeruste meteorologische mini-stations geïnstalleerd in elke observatietoren, in staat om de precieze weersomstandigheden door te geven aan de brandweer wanneer een beginnende brand zich verder dreigt te ontwikkelen. Uiterst gevoelige sensoren meten constant de temperatuur, vochtigheidsgraad, windrichting en -snelheid en de atmosferische druk. Observatietorens werden gebouwd in Arico, Vilaflor, Guia de Isora, Buenavista, La Victoria, San Juan en Güimar en zij worden de klok rond bemand met een ploeg extra getrainde waarnemers, die onmiddellijk groot alarm slaan wanneer verdachte rookontwikkeling in de omgeving wordt opgemerkt.
Vijfhonderd professionele brandweerlui zijn permanent stand-by om onmiddellijk te kunnen ingrijpen en zij kunnen aanvullend beroep doen op een groep vrijwilligers, leden van de civiele bescherming en getraind gemeentepersoneel.

Maar, zoals wordt benadrukt door milieuverantwoordelijke Wladimiro Rodriguez, ligt de sleutel van een succesvol beleid in de bereidheid van de ganse bevolking om alles te doen wat menselijk mogelijk is om elk brandgevaar onmiddellijk in de kiem te smoren. Het beste bestrijdingsmiddel is een algemene en grondige mentaliteitswijziging in de geest van de bevolking, namelijk de onvervalste wil om gezamelijk met de beroepsmensen de strijd aan te gaan tegen het steeds op de loer liggend katastrofale brandgevaar.