|
| |||||||||||||||||||
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
| BEZIENSWAARDIGHEDEN | BESCHRIJVING | CANARISCHE EILANDEN LINKS | ||||||||||||||||||
|
|
Garachico "kleine steen" Op een paar kilometer van lcod de los Vinos ligt Garachico, een pittoresk dorpje aan de woeste noordkust. Eens was het dorpje dank zij haar bloeiend havenverkeer het commercieel centrum van Tenerife.
In de jaren die volgden op de Spaanse bezetting werd de natuurlijke haven van Garachico (kleine steen) al vlug bekend als ideale laad en losplaats voor vrachtschepen. Toen Alonso Fernández de Lugo zijn militaire aktiviteiten staakte, was de baai uitgerust met allerlei faciliteiten en was het stadje Garachico uitgegroeid tot een florerend handelscentrum. Rijke families uit Genoa arriveerden om munt te slaan uit de tal van nieuwe mogelijkheden. Garachico stond toen lokaal bekend als de "Rado del Genovés" (De Genoa straat). De vruchtbare Orotava vallei zorgde voor een massale uitvoer van groenten en vruchten naar het Europese continent. In de 17e eeuw beleefde Garachico het hoogtepunt van haar bloei. De Europeanen en vooral de Engelsen ontdekten een nieuw produkt uit Tenerife: de Malvasia wijn. Verder bestond er een handel van produkten uit verre landen die met imperiale vloten werden aangevoerd. Op 11 december 1645 zorgde zware regenvallen dat het dorpje onder de modder en stenen werden bedolven. Meer dan honderd mensen kwamen hierbij om het leven en tenminste 40 schepen werden tot zinken gebracht. Maar op 5 mei 1706 was het voorgoed gedaan met het voorspoedige Garachico. Eén van de "Narices del Teide" scheurde open en stuwde kolkende lava naar buiten. Gelukkig stroomde de vulkaanrivier in een traag tempo zodat alle bewoners van de stad, te voet, te paard of al zwemmend naar de vlakbij gelegen rots, tijdig konden ontkomen. De rivier spliste zich op in twee stromen: één richting haven die de haven vernielde en het water aan het koken bracht en de andere die alle huizen, handelspanden, magazijnen, de parochiekerk en het Santa Clara klooster in de as legde. Van de Santa Ana kerk bleven alleen de voorgevel (16de eeuw) en de zuiddeur (17de eeuw) over. De rest van de kerk dateert uit de 18 de eeuw. De vernietiging was totaal. De stad lag onder een laag zware rotsen, de wijngaarden en pijnbossen die weeldig het landschap versierden waren in een etmaal getransformeerd tot een kaal en woest landschap. Vele machtige handelslieden emigreerden naar Puerto de la Orotava (tegenwoordig Puerto de la Cruz) en Santa Cruz. In de Santa Ana kerk bevinden zich enkele uitzonderlijke kunstwerken. Er is een retabel uit de 17de eeuw in de Cappella de Santissimo, een barokken doopvont uit dezelfde eeuw en twee houtsnijwerken van Luján Pérez in de Cappella Maggiore: één siert San Joaquín voor en de andere Santa Ana. Verder is er ook een kruisiging die aan Martín de Andújar is toegeschreven. Het monumentale patrimonium van Garachico houdt hier niet mee op. Er zijn vele herenhuizen, zoals die van Conti della Gomera (17de eeuw) en vele kloosters. Het 17de eeuwse Santo Domingo en het 18de eeuwse San Franciscus klooster zijn zeker een bezoek waard. Het kasteel van San Miguel, de oude militaire burcht die in 1575 onder de auspiciën van Garachico werd gebouwd, is een aparte vermelding waard. Vanuit de hoogte op het bastion uit grijs steen bebben de Spaanse troepen meerdere malen de piraten die de kust aanvielen, verdrongen. Dit kasteel is één van de weinige 16de eeuwse gebouwen, die na de vulkaanuitbarsting van 1706 zijn overgebleven. de architektuur komt met vele andere 15de en 16de eeuwse Canarische burchten overeen: grote muren met grijze stenen blokken gebouwd, uitkijkposten, kantelen om zich beter te kunnen verdedigen en op het zelfde moment beter aan te kunnen vallen, klokketorens om het alarm te kunnen geven, schildwachthuisjes op de hoeken en heraldische tekens op de enige toegangspoort. |
|||||||||||||||||||
